Skonto – definicja
Skonto to inaczej rabat warunkowy, który przedsiębiorca może udzielić kontrahentowi w zamian za przedterminową spłatę zobowiązania. Upust ten może być swobodnie udzielany na podstawie ustaleń między podmiotami biorącymi udział w transakcji krajowej bądź zagranicznej.
Co to jest skonto na fakturze?
Zgodnie z literą prawa (art. 106e ust. 1 pkt. 10 Ustawy o podatku od towarów i usług) faktura kupna/sprzedaży powinna zawierać informacje na temat wszystkich udzielonych zniżek, ich wysokości oraz warunków, na jakich są przyznawane.
PRZYKŁAD
Firma wystawia fakturę sprzedaży na kwotę 7000 zł netto. Podatek VAT wyniesie wówczas 1610 zł, a wartość brutto faktury 8610 zł. Na mocy ustaleń z kontrahentem przedsiębiorca decyduje się udzielić skonta o wartości 3,5%.
W opisanej powyżej sytuacji należy na fakturze wpisać wartość należności bez uwzględnienia skonta, czyli 8610 zł brutto. Prawidłowo wypełniony dokument powinien też opisywać szczegóły skonta.
Zadość procedurom można uczynić, wpisując skonto na fakturze, czyli uwagę zawierającą następujące dane:
- termin zapłaty, w którym udzielane jest skonto (na przykład 7 dni);
- wysokość upustu (w naszym przykładzie 3,5%);
- kwotę należności pomniejszoną o rabat (8610 zł – 301,35 zł = 8308,65 zł brutto).
W przypadku spełnienia uwzględnionego w dokumencie sprzedaży warunku (w tym przypadku terminu spłaty nieprzekraczającego 7 dni), podmiot, który wcześniej wystawił fakturę sprzedaży, obowiązany jest do wystawienia faktury korygującej, zawierającej kwotę po uwzględnieniu skonta udzielonego kupującemu.
Faktura korygująca po udzieleniu skonta nie jest konieczna tylko w jednej sytuacji: gdy upust zostanie udzielony nie później, niż w momencie wystawienia faktury sprzedaży, czyli jeśli kontrahent zapłacił zanim jeszcze sprzedawca wystawił dokument. W praktyce jest to niezwykle rzadka sytuacja.
Oczywiście, jeśli warunek nie został spełniony i wyznaczony wcześniej termin spłaty minął, kontrahent musi zapłacić pełną kwotę, na którą opiewa faktura, a sprzedający nie wprowadza żadnych zmian do pierwotnego dokumentu.
Skonto a VAT
Choć instytucja skonta jest prosta w założeniach, wątpliwości pojawiają się często w momencie, w którym należy rozliczyć transakcję przeprowadzoną z uwzględnieniem skonta. Problematyczne jest zwłaszcza precyzyjne ustalenie momentu udzielenia skonta – czy będzie to moment wystawienia pierwszej faktury (zawierającej warunek upustu), czy może data spełnienia warunku (czyli dokonania przedterminowej spłaty)?
Częściej przyjmuje się tę drugą opcję za bezpieczniejszą, jednak i w tym przypadku należy wziąć pod uwagę to, że data ta może wypaść w następnym okresie rozliczeniowym. W takiej sytuacji rozliczyć transakcję ze skontem należy we właściwym okresie rozliczeniowym.
PRZYKŁAD
Wspomniana wcześniej transakcja na kwotę 8610 zł brutto miała miejsce pod koniec marca, a fakturę wystawiono 28. dnia tego miesiąca. Spełniając warunek skonta, kontrahent przelał środki na konto sprzedawcy 3 kwietnia.
W powyższym układzie, w momencie składania deklaracji VAT-7 przedsiębiorca wykaże wartość transakcji pomniejszoną o udzielony kontrahentowi rabat. Co jednak w sytuacji, gdy w dniu składania deklaracji nie wiadomo, czy warunki zostaną spełnione?
W niektórych branżach zwyczajowe terminy spłaty należności wynoszą nie 14 czy 28, ale nawet 120 dni. W takiej sytuacji firma może zdecydować o udzieleniu skonta na przykład przy spłacie przed upływem 60 dni. Jeśli rozlicza podatek VAT w cyklu miesięcznym, to w momencie złożenia deklaracji nie jest w stanie określić, czy warunek do udzielenia skonta został spełniony.
Opisana sytuacja wymaga zadeklarowania pełnej kwoty należności. Gdy wpłata pojawi się na koncie sprzedającego, będzie on musiał wykonać korektę złożonej wcześniej deklaracji.
Jak księgować skonto?
Często wątpliwości budzi także kwestia księgowania skonta – niektóre sformułowania w przepisach sugerowały przedsiębiorcom konieczność zaliczenia skonta w rubrykę pozostałych przychodów operacyjnych. Nie jest to jednak prawda – uzyskane skonto utożsamia się z rabatem, co oznacza, że zmniejsza ono cenę zakupu towaru lub usługi. Wysokość skonta wpłynie więc na kwoty podatku dochodowego oraz VAT, ale nie należy rozliczać go jako pozostałe przychody operacyjne.
Podsumowanie
Rozliczanie skonta to nic trudnego, a samo udzielanie go może być dobrym sposobem na usprawnienie przepływu środków pomiędzy Twoją firmą, a kontrahentem. Model zakładający obopólną korzyść działa bez zarzutu, a nieprzesadnie skomplikowany proces zachęca do wypróbowania tego elementu we współpracy z kupującymi towary twojego przedsiębiorstwa.
